Akşam sancıdır benim için, loştan bozulma.
Hesabım bitmez kendimle akşam olunca.
Söyleşmek gelmez içimde kopar fırtına.
Sessizleşir sen aklıma gelince hülya.
Masallardan bile alıp ta gidersin kendini.
Düşer içime sensizliğin ve kederin elemi.
Herkesin akşamı meğerse sırdaştır kendine.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta