Kalbinden vurduğun İzmir'in toplardamarıyım şimdi.
Kalbine götüren her yolu acemice dolaşmanın yorgunluğu üzerimde.
Ve bu semte her inişimde peşimden gelen akşam üstü kavuşmalarımız.
Denizin kokusunu her duyuşumda,dalgalarla her göz göze gelişimde ellerini hüsnüyusuflara teslim ediyorum.
Mobilyalarının altın varaklı olduğu kesin olan insanların oturduğu sokaktan geçerken
Biliyordum sevdiğim çiçeklerin onların evinde olmadığını.
O yüzden vazgeçtim o semte inmekten.
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta