Kalbinden vurduğun İzmir'in toplardamarıyım şimdi.
Kalbine götüren her yolu acemice dolaşmanın yorgunluğu üzerimde.
Ve bu semte her inişimde peşimden gelen akşam üstü kavuşmalarımız.
Denizin kokusunu her duyuşumda,dalgalarla her göz göze gelişimde ellerini hüsnüyusuflara teslim ediyorum.
Mobilyalarının altın varaklı olduğu kesin olan insanların oturduğu sokaktan geçerken
Biliyordum sevdiğim çiçeklerin onların evinde olmadığını.
O yüzden vazgeçtim o semte inmekten.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta