Hepten Özgürleşirsin Şiiri - Kasım Kobakçı

Yolun hep açık, yönün de şafak,
Bırak kalsın geride, o yasak,
Geçsin aylar, dökülsün hep yaprak,
Daha engin ve dingin olursun.
*
Sal karanlığa korkularını,
Yık o duvarları ve surları,
Dinle sendeki sessiz çığlığı,
Bütünleşir ve tamamlanırsın.
*
Emek için, işte bir damla ter,
Kır ve parçala, her anı değer,
Zorlanırsan başlarda da eğer,
Sonra tamamen çelikleşirsin.
*
Her türlü ses, hep göklerde inler,
Hayat koca bir sahneye benzer,
Ters düşersen de, bir fikre eğer,
Bazılarından uzaklaşırsın.
*
Buğday başakları, hep sarıdır,
İlhamın kaynağı da, arıdır,
Yarat, boya, sil, haykır ve bağır,
Kartal olursun, ozan olursun.
*
Nedir o ruhunun hazinesi,
Merhametle çözersin kafesi,
Öz benlik, yürek ve de nefesi,
Ufukların da aydınlanacak.
*
Tut o fırçanı ve tabağını,
Doyur dostum, doyur sen canını,
Açabilirsen bir gül dalını,
Hemen de, bir araya gelirsin.
*
Eğer varsa cevher, o özünde,
Yayılır dilden dile, sözün de,
Kıymet bulur, milletin gözünde,
Parlak ve gümüş rengi olursun.
*
Aşarken engelleri, dik dağlar,
Sun sanatı coştukça insanlar,
Geliştikçe o dağlık alanlar,
Kurtulur, hepten özgürleşirsin.