Gene koynuma sokuldu gece, karanlığım
Düşlerim bile karanlık
Aydınlığını yitirmişçesine zifiri
Tenha sokaklarda loş ışıklar
Yerde senenin ilk karı
Hepsi siyah hepsi soğuk hepsi sen
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta