Hepimiz Türkiyeyiz Şiiri - Hamiye Gül

Uzanmasın bayrağıma hainin eli,
Toprakta yatan şehitlerim incinir.
Kirletmesin vatanımı hain tohumu,
Mehmet’imin kemikleri incinir.

Sardı dört koldan her yanı ihanet,
Kötülük geliyor bilmem kaç yerden.
İçimizi dışımızı bak kaplamış kalleş,
Gözyaşım durulmaz, yurdum incinir.

Yokken ayrı gayrılık kardeş arasında,
Fitne fesat soktular aramıza.
Ulusun birliğini bozdular karışıklıkla,
Gönlüm ıstırap içinde, canım incinir.

Heyhat! Ay yıldızdı hepimizi birleştiren,
Aynı sofrada yiyen içen hepimizdik.
İnanma ortalığı ayyuka çıkaranlara,
Ayrılık acıtır bizi, yüreğimizin teli incinir.

Türkiye’dir buranın adı, biz candaşız;
Kız vermiş, almışız, hepimiz kandaşız.
Bir gün sorarsa torunların: “Hani dedem?”
Söylemezsin nedenini, dedem incinir.

Gelin kızlarının şimdi gözü ağlamaklı,
Onlar da biliyor bu ayrılıklar dış mihraklı.
Gel kardeşim, söyletme kendi sözünü;
Siyasetle gelen gider, kalbimiz incinir.

Türk, Kürt, Zaza, Laz, Çerkez… hep kardeş,
Sarıl vatanına, olma bölenlerle yandaş.
Ahde vefamızdır, kardeşe kalleş demeyiz;
Der isek tarihimiz, aslımız, neslimiz incinir.

Göğüs göğüse imanla bir olalım vatanda,
Yalancıları söyletmeyelim meydanda.
Gelecek kuşak sormasın hesap bize;
Yutkunur anlatamayız, cümlemiz incinir.