Henüz Gelmedi Şiiri - Mehmet Fatih Karkın

Kendini, insanlığı özgür ve güçlü sayan çocuk
Sıkma yumruklarını ve dişlerini
Henüz daha gökten is düşmedi
Altın pahasınca değerli
Derimiz çekilip saçlarımız birden bire dökülmedi
Suyumuz berrak, balıklar lezzetli
Topyekûn yosunlar kangren olmadı
Ateş bir bahaneye sebep yanabiliyor
Toprak insanlığı doyuracak zenginlikte
Kuşlar göç yolunu ezbere bilmekte
Dağlar ve buzullar henüz çözülmedi
Doğru,
Beton ve çelik şekillenip yükseliyor
Kaçabilen hayvan ininde nefesleniyor
Kendini, varlığını üstün sayan çocuk
Validen ve cinsleri henüz doğurgan
Konuşabilen cesur adamlar henüz ölmedi