Kırık zincirlerle döşeli yollarda
Ayaklarım birbirine dolandı
Helvadan putlar yaptım
Kâbenin sahibi vardı
Tek derdim develerim olmalıydı
Ben koyun oldum
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




zımba...
bence şiirin eksik bir tarafı yok....şair böyle bitirmek istiyorsa kim ne diyebilir....daha da uzatmalıydı demek yersiz....bazı şiirler kısadır ama mana sayfalarcadır.....
şimdi putları helvadan yapan yok ama putları helvalaştıran çok...tebrikler....
Doğru olanı yapmışsın..:)
yoksa onlar seni yerdi..:))
Bugünde putlarını yiyiyorlar mı? Gerçi helvadan put görmedim ortalıkta ama... Tebrikler...
Sanki şimdi yok mu? Belki helvadan değiller o kadar.Tebrikler Nermin hanım
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta