Helal Edilmez (şarkı ve şiir )

Bir şeyler olmalıydı...
Gözlerim değil, kalbim sevgiyle dolmalıydı.
Aldattılar beni, kandırdılar...
Hep yoluma çıkıp, bile bile yaktılar.
Sahte sevgilerle çevremi kuşattılar,
Beni benden alıp, uzağa fırlattılar.

(Nakarat)

Yalan mıydı onca emek?
Yalan mıydı bunca zahmet?
Neden beni bu yangına maruz bıraktılar?
Bazı haklar helal edilmez ki!
Yaşanılanlar yaşanılmadı sayılmaz ki...
Aldatılan bir kalp bir daha gülebilir mi ki?

(Bölüm 2)
Yalanlarla geçen, yasaklarla biten günler...
Acılarla, kederlerle dolup taşan o günler...
Bir gün bitecek, herkes gidecek;
Yine ben kendime yeteceğim.
Elimden tutanım, yaşımı silenim olmadı,
Yaralarımı kendim sardım, yine saracağım!

[FİNAL ŞİİRİ]

"Bana 'anlıyorum' dediler... En çok onlar yaraladı.
'Gitmem' diyenler vardı hani?
Bakıyorum da... Hayatımda hiç olmamışlar aslında.
Vardılar, evet. Ama varlıklarını bir gün bile hissetmedim.
Şimdi benden geriye sadece bu birkaç satır yazı,
Göğsümde ise bir daha kimsenin açamayacağı o ağır kapı...
Yalanın olduğu yerde ben yokum artık.
O yüzden...
İnsanlara da, o sahte ışıklara da...
Zerre güvenim kalmadı."