Hekimhan Hekimhan Şiiri - Galip Uçar

Yel eser dağlardan, geçer köylerden,
Gönlüm geçmez oldu gurbet derdinden.
Bir gül açar sanki vay Mezirme’den,
Kokusu sinmiş de Hekimhan yelinden.
Hekimhan, Hekimhan, yârim orada,
Mor sümbüller açar oy kayalarda.
Turnalar göç eder Fırat’ın suyunda,
Ben kaldım hasretle uzak yolunda.
Dipsizgöl üstünden düşer ay yüze,
Sevdan yakar beni gece gündüze.
Yâr gider pazara, al sürür yüze,
Bir selam göndermiş yâr mektup ile.
Hekimhan, Hekimhan, yârim orada,
Mor sümbüller açar oy kayalarda.
Turnalar göç eder Fırat’ın suyunda,
Ben kaldım hasretle uzak yolunda.
Cevizler olunca dallar eğilmiş,
Bir köy türküsüyle gönül geçecek.
Demir yol üstünden tren geçecek,
Her türkü duyunca yürek üzülecek.
Hekimhan, Hekimhan, yârim orada,
Mor sümbüller açar oy kayalarda.
Turnalar göç eder Fırat’ın suyunda,
Ben kaldım hasretle uzak yolunda.