Karşı dağın dili olsa anlatsa
Her yanında ayağımın izi var
Ne fark eder güneş doğmadan batsa
İçerimde onulmayan sızı var
Boz bulanık akar gönlümün seli
Kimselere diyemedim bu hali
Gönlümü sevdaya verdim vereli
Bağrımda küllenmez sevda közü var
Dağ başında duman oldum savruldum
Bir sevdaya düşüp yandım kavruldum
Ben neler umarken neleri buldum
Bu hayatın bin bir türlü yüzü var
Ne baharı gördüm ne kaldı yazım
Küskün kaderine suskundur sazım
Heba oldu ömrüm bitti niyazım
Gönlümde dinmeyen derin sızı var
Mahir’im neyleyim tükendim bittim
Gel denince geldim, git dendi gittim
Dertleri avuttum dertler büyüttüm
Belli ki anlımda kara yazı var
Mahir Başpınar
Kayıt Tarihi : 19.3.2026 01:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!