Sonsuz boşluğa, yürüyen adımlara...
Kökünden ayrılan, körpe ağaçlara,
Derin kuyuda; çırpınan kanatlara...
O,ruhsuz vücutlara, döndü hayatım.
*
Dağlara dönmüş, bakımsız viran bağa,
O,sonbaharda düşen, sarı yaprağa,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta