Hülasa hevesler giyinirdim bir zamanlar
çocuk renginde,
Yalınayak koştuğum sokaklar kadar masum,
Şifreli alfabemdeki harfler kadar utangaç,
İncir ağacıma kazıdığım şiirler kadar gerçektim...
Ansızın,
Keskin bir ıssızlıkla sınandı iyimser lügatım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta