Yılların üzerime yüklediği düşler,
Göz çukuruma ektiğin yaşlarla kazındı.
O ağır yükü taşırım, içim sızlayarak,
Bir yürek kıyısında, hatıralarım yandı.
Son cümleler dökülürken, darmadağın olmuştum.
“İnsan, seçtiğinin esiridir,” diyen sen değil miydin?
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta