Yılların üzerime yüklediği düşler,
Göz çukuruna ektiğin gözyaşımla kazınmıştı.
O ağır yükü taşırım, içim sızlayarak,
Bir yürek kıyısına düştü, izin bıraktı.
Son cümleler dökülürken, beynim darmadağın olmuştu.
İnsanlar, seçtiklerinin esiridir diyen sen değil miydin?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta