1 mart 1961 Iğdır Tuzluca kağın köyü
köklerim dallarını yedi,dallarım kuşlarını...
ben bir kuru çınarım, ağladım yapraklarımı...
kör bir çocuğun gözyaşlarıdır yüreğim...
bakıp unutmuşum gözlerimi sende...
son sevip unutmuşum yüreğimi...
dokunup unutmuşum ellerimi su bedeninde...
nefeslenip unutmuşum ciğerimi sinende...
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Duygu yüklü şiirinizi
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta