1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
HAZANDA AŞK
Ölümün gölgesi çökerken,
Bedenine ağır ağır
Son çırpınışın olacaktır umutların.
Yaşam dediğin küçük bir göl,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş



