1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
HAZANDA AŞK
Ölümün gölgesi çökerken,
Bedenine ağır ağır
Son çırpınışın olacaktır umutların.
Yaşam dediğin küçük bir göl,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim



