Hazan yelim Şiiri - Ferhangi Şiir

Bak yine yandı yüreğim.
Bütün anılarım canlandı gözümde,
Ve yine sana şiir yazmak istiyorum.
Yazdığım şiirlere bakıyorum şimdi,
Ey güzelim.
Kışın ardından gelen bahar gibisin,
Biliyorum bitmedi bu film,
Sonunda the and olmadı.
Benim aklım hep senin yaşadığımız baharda,
Seninle geçen güneşlerin günlerde,
Geriye dönüp dönüp seni düşünüyorum hep.
Sen benim ilkbaharım, hazan yelim,
Sırma saçlım,ağır başlım.
Sana dokunmak bir bahara dokunmak gibi,
Baharda papatyaları koklamak gibi,
Ey benim hazan gülüm.
Mor sümbülüm,
Ben Yusuf'um, Sen Züleyha.
Sensiz kuyulardayım gülüm.
Uyuyorum, uyanıyorum yine sen varsın.
Biliyor musun sabrım kalmadı artık?
Edirne'den Kars'a,
İzmir'den Samsun'a,
Kütahya'dan Malatya'ya,
Antalya'dan Giresun'a,
Sen neredeysen ben oraya.
Kalbim hep seninle.
Bazen yorulduğumu hissediyorum seni yazmaktan.
Penceremdeki menekşelere su vermekten,
İyi ki bahar geldi.
Sen geldin aklıma,
Yüzümde gül izi, yüreğimde can izilsin.
Gelmeyen bahar beklesin bizi,

14.06.2026
Ferhangi siir