Uzun sözün kisasi hazan sancilarina gebe
Görgüsüz topragin tutusmus agrisina mektup salip selam eden yellerde
Iyilesmez yerine dokunur gibi yarsiz yara kendi bagrindan
Uzaklarda yer bulabilmenin yitik kapilarinda kol gezip
Sessizligin en emin ellerini yokluga denk gelen yanmis sönmüslügün irgatina
Kibritten ödünc kivilcimlarla sürgün gitmis gibi kem talihin
Parlamis isiga can sagiltarak ve gölgeler sererek sureti ikindi gülümserligine
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta