Neftî, mor, lâcivert bir deniz gibi,
Uzun bir sükûnun sessizliğinde,
Acı bir kampana vuruşu gibi,
Aksetti akşamın ıssızlığında...
Gözlerimde, yine dalgalar coştu,
Saatlerce vurdu... Vurdu, hep vurdu,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Yürürüm sessizce, uzarken yollar,
Gözümde hayâlin gülümser bana.
Artık yapayalnız o yetim kollar,
Ağlamak isterim, ah, kana kana...
Oldukça hüzünsel ama ustaca bir anlatım...Beğeniyle okudum...Yüreğinize ve emeğinize sağlık... Tam puanımla kutluyorum ve listeme alıyorum bu güzel şiirinizi...
kutluyorum güzelliği
namık cem
O gözler ki yakar, içten bakarken,
Neler neler söyler, ah, geceleri...
O gözler ki, kalbe, coşup akarken,
O gözler ki, hazan bilmeceleri...
ÇOK GÜZEL BİR ŞİİR AYRICA EMEK VERİLMİŞ. ZEVKLE OKUDUM KUTLARIM SAYGIDEĞER DOST.
+10
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta