Okyanus da ceviz kabuğu duygularım.
Dev dalgalara karşı...
Hayata tutunmaya,
Bahaneler aramada.
Hüznün tonlarında gelir sonbahar,
Hazan renginde.
Gazel olan yaprak gider...
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




hayat dediğin avucunda sakladığın bi yudum su; yumsan sımsıkı avuçlarını, sarsan sımsıkı, parmaklarının arasından akıp gidecek. yorulsan taşımaktan üflesen toprağa -kim bilir- bi yerlerde bi çiçek yeşertsen. ya da paylaşsan da ab-ı hayat olsan susamışlara... bi güvercini doyursan, okyanuslar taşırsan, kıvılcımlar söndürsen yangınlar başlamadan.
- yum şimdi avuçlarını
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta