Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Yaşıyorum öleceğim cinsinden bir hayat işte. Ne anlatılır ki? Neyi anlatmamız gerekiyor ki?
Biz değilmiyiz ömrümüzü birilerine bir şeyleri anlatma telaşıyla bitiren...
Varsın böyle olsun yok okunsun yok kalsın elimizde...
Varsın böyle olsun...
Bozuk, bölük pörçük bir tümce kıvamında...
Demiştim ya vaktiyle ekleyeceğim bir kaç satır daha olduğuna inandım.
Bulut iniyor; ama aslında yükseliyor. Malum o iniş yağmur sonrası su buharının yükselişi so ...
