Sordu kendisine ben Kimim, Neyim?
Gezdi boynu bükük iş var mı Beyim?
Kaybetti ümidi, nasıl söyleyim?
Kendini günlerce yordu Ah! Etti.
Köşe, bucak; işsiz, güçsüz dolaştı.
Olmadık yerlere düştü, bulaştı.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta