Aşk dediğin sevgili
Kadife elbise gibidir
Birinin üzerine tam oturur
Diğerinde rüküş durur
Kumaş aynı kumaştır
hamdolsun yaşlarımız
kemaline erişti
yıllar aşındırdı elbet
görüntümüz değişti
yağmurdan nem kapmalar
sonbaharın soğuk sabahına
incecikten bir sis çökmüş
toprak ana üşümesin diye
evlatları yaprak dökmüş
artık güneş uzatmaz yolunu
yükseklerde mekan tutmak
elbette ki güzeldir
lakin her kuşun haddi değil
kartallara özeldir
hayat canbaz ipliği
kanunlar için derlerki
örümcek ağı gibidir
kelebekleri yakalar elbet
arıları için değildir
şimdi gelde inanma
Duydum ki babam evi
zor zamanlar yaşarmış
bu günlere gelmeyi
Bilmem nasıl başarmış
Atalarımın ayak izleri
ağır aksak geçen yıllar
hiç hatırımı sormadınız
belki de yaşadığımın
farkına bile varmadınız
yinede bana borçlusunuz
Nedir bu şehirlere diktiğimiz
Gökleri delen devasa yapılarımız
Eskiden kilit vurmak ayıptı
Şimdi duble çelik kapılarımız
Korku her yanımızı sardı
nedendir bilinmez;
lakin,
zayıf olana yükleniriz
sessiz olana dikleniriz
kaz bulsak yolarız
açık görsek dalarız
gözün vardır göremezsin
sözün vardır diyemezsin
lokman kalır yiyemezsin
bu mübarek ramazandır
hatırı çokça sayılır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!