Kalem, kâğıda hayran
Kâğıt, kalemi tutana
Kalemi tutan, yazdırana
Yazdıran, cümleyi kurdurana...
Hayranlık orta yerde
Böyle başlar ve gider
Süzülüp mavi göklerden yere doğru
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım
Devamını Oku
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım




cok güzel, mükemmel, anlam ve kavramda güclü sakinlikler yansitiyor, gercegi oldugu halde, yumusati basarisi parliyor dizelerde... kutluyorum... sevgi ve saygilarimla
tesekkürler bu güzel dizelere
Mükemmel dizeler.Kutluyorum üstadım.İnce ince dizilmiş.Sevgi ve selamlarımla.
Vay!...ne şiir yazmışsınız usta....ne çok düşündürdü beni...ve farklı diyarlara(!)götürdü..helal..imalat kuvvetli...tebriklerimle!
Her yerde söylenmez, söylenmez de, söylense de anlaşılabilir mi? kaç kişi anlar....!
Tebriklerimle ağabey
Sebebi yoktur seni sevmenin
Muhtacım sana sabeep gerekse......
Biir seen gereksin bana
Aşığım diyorumm amaa kibarca hayranım sana......
biz de hayran hayran şiirlerinizi takip etmekteyiz...
sevgi ve saygılarımla....
O'ndan gelinir ,elbet O'na gidilir,
Kalemle kağıt hayat diye bilinir.
...
Saygılarımla.
bilinir de...
söylense herkes anlamaz...!
sevgi ve saygıyla
Sakın söylemeyin Değerli Hocam.Sonra sihiri bozulur.
Şiiriniz çok güzel olmuş.
Saygımla.
Bu şiir ile ilgili 9 tane yorum bulunmakta