Dışarıda akrep gibi insanlar
Zehirlerini boşaltmak için pusudalar.
Çırpınıyorum bulaşmamak için,
Çırpınıyorum
insan gibi insanları
bulmak için şu acımasız dünyada.
Haykırıyorum, ‘hiç dürüst insan kalmadı mı? ’
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu dünya,hala dönüyorsa eğer...güneş hala doğup batıyorsa şayet...ve hala güller tomurcuklanıyorsa bir yerlerde...demek ki insanlık bitmiyor henüz...
Günümüz gerçeklerini dile getirdiğiniz için yüreğinize sağlık...
insanlık bitiyor ...
ama onu ayağa kaldıracaklarda biz olmalıyız...
saygılarımla kutluyorum yüreğinizi...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta