Dışarıda akrep gibi insanlar
Zehirlerini boşaltmak için pusudalar.
Çırpınıyorum bulaşmamak için,
Çırpınıyorum
insan gibi insanları
bulmak için şu acımasız dünyada.
Haykırıyorum, ‘hiç dürüst insan kalmadı mı? ’
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu dünya,hala dönüyorsa eğer...güneş hala doğup batıyorsa şayet...ve hala güller tomurcuklanıyorsa bir yerlerde...demek ki insanlık bitmiyor henüz...
Günümüz gerçeklerini dile getirdiğiniz için yüreğinize sağlık...
insanlık bitiyor ...
ama onu ayağa kaldıracaklarda biz olmalıyız...
saygılarımla kutluyorum yüreğinizi...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta