Karanlık demir atmış yüreğimin kuytusuna
Hep salladım oltayı bir ışık bulurcasına
Sebeptir şu yalnızlık,
Karanlık gölge sanki peşimde hep yıllarca.
Yüreğimde kök salmış yosunları bedenimde
Ben ışık diyorum, çekiyor en derinlere
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrikler.yüreğinize sağlık
güzel şiirdi tebrikler
Turhan Toy
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta