Âh İstanbul ne vakit yüzüme güleceksin?
Ne vakit bu perişan hâlimi bileceksin?
Hasretine kandığım mevsimlerin âhıyla,
İntizârım bir ömür, ne vakit geleceksin?
Dil yâresi pek fenâ bilir misin bilmem ki?
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
