Hayelin Sesi Şiiri - Alper Yılmaz 3

Bir kır bahçesinde, senenin önemi yok,
Mis gibi iki çay, hava çok sıcaksa da gazoz.
Sadri Alışık gibi kendimi mizahın
sesinden tanımışım.
Hani o küçük kardeşi ile evinden
şartlı tahliye olan utangaç güzel kızın
sohbeti de sanki yanımda...
Bu dünyaya ait olmayan,
havada asılı kalmış hafif bir musiki,
garsonu da tam bir anadolu delilanlısı
“Abi bir çay daha alır mısınız?” derken
ona göre yengenin bardağını
sanki benim gözlerimden tahlil etme çabası…
Saçma sapan bir hayal işte bu benimkisi,
Çümkü benim dünyamın dilindenden ancak
testisine su dolduran Safiye kız,
Ve veterinerliği bitiripte köyüne dönen
Kasım Emminin oğlu Seyfettin anlıyor.