kimi zaman derin kuyular açıyorum
acıdan süzülmüş yüreğime; sustukça birikiyor
biriktikçe çekiyorum arınmış suyunu
parmaklarımın hünerini sınayan bu maceram
bir haydut gibi yakıp meşalesini, ilerliyor
defterimin gizli geçitlerinde; ışığından köprüler kurarak
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta