Yüklü bir taş gibi kuyusuna düştü
içimdeki ormanı tutuşturan bir avuç anı
karanlık suyunu döktüğü yerde gecenin
tasası yokmuş dünün, bilemedim
şahittir dudağımda çatlağını hissettiğim güz
yalan yanlış ömrümde zehrine alıştığım tütünü
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




'lüksüne aldandığım bunca yağma içinde
kimbilir hangi yanılgının diyeti
yıllarca gözüm kapalı dinlediğim; içten içe
o hep mührünü göğsümde taşıdığım avuntum
yaklaştıkça uzun akan ırmağın hevesine '
Yasam öyledir dost! Umut umut yasar insan, durmadan yeni ufuklar arar. Düsündürdünüz, sag olun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta