kimi zaman derin kuyular açıyorum
acıdan süzülmüş yüreğime; sustukça birikiyor
biriktikçe çekiyorum arınmış suyunu
parmaklarımın hünerini sınayan bu maceram
bir haydut gibi yakıp meşalesini, ilerliyor
defterimin gizli geçitlerinde; ışığından köprüler kurarak




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta