Arif Atılgan Şiirleri - Şair Arif Atılgan

Oturup düşündüm gece yarısı
İçimde uğuldar dertlerin sesi
Suskunluğum bana acı yarası
Kanayan yaramı sararım Arif

Yoldaşlar sırtını döndü kavgaya

Nice kış görmeden yazı görmeden,
Kervana ermeden sırra ermeden
Bir harf bilmeden kelime bilmeden,
Alfabeye gönül taşıran sendin.

Her bakışın bir ders her sözün edep,

Evimde tüten ocaktı,
Sesi içime sıcaktı,
Beni bekleyen kucaktı,
Canım babam nerdesin?

Her köşede bir izi var,

Kahpelikler gördün, çileler çektin,
Ama dönüp asla “Yandım” demedin.
Karanlık geceden şafak getirdin,
Zulme karşı dimdik, süzülen Türkeş!

Bozkırın tok sesi, ruhun bir derya,

Kaç gece özlemin düştü içime
Kaç gece yitirdim kendi kendimi
Gelsen de eski ben kaldı mı bende
Bir eski sokakta bekledim seni

Belki de dönersem en eski yere

Ben susmuştum, dilim sustu gönlümde,
Yara gizliydi, kan aktı içime.
Hakkı söylemek suç oldu sözümde,
Ben susmuştum zorla konuşturdular

Yalan göklere çıkıp övülürken,

Ergenekon yurdumuz,
Ötüken’dir ardımız,
Türk’tür bizim adımız,
Bozkurt ile yürürüz!

Demir dağlar delinir,

Mehtap hasretime sırdaş olurken
Yıldızla dertleşip durdum bu gece
Sevdam ateşinle közleniyorken
Kül olup aşkına yandım bu gece

Zaman aynasında yüzünü görüp

Ey budunum biliniz,
Sözlerimi alınız,
Bengü taşa yazınız,
Bütün Türkler bir ordu.

İçte kavga olmasın,

Ey yarının ışık saçan çiçekleri,
Gök kubbeye yükselen tek dileği.
Aydınlansın yurdun güzel fecri,
Sizlersiniz istikbalin meşalesi.

Bir bayraktır kalbinizde dalgalanan,