Bir avuç toprağı yeni alevlenen ateşin üzerine attık
Rüzgarla birlikte baş döndüren şişelere haber attık
Düğümlenmiş ipi çözüp içini tek tek boşalttık
Sanma bir şey aldık hayattan ne de ona bir şey kattık
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta