ve imgelerin şiddetiyle kanamaya başlar anlam,
Sonra bir atom çekirdeği gibi büyür,
parçalana parçalana yalnızlığımız...
Geçtiğimiz yollara yağmurlar değil,
Işıltısını kaybetmiş yıldızlar yağar..
ve geriye birkaç acımasız şiir kalır,
O beyhude harcanmış hayatlarımızdan...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta