Hayatın Tuğlaları…
Nasılda geçti bir ömür, yolun yarısındayım…
Ne güzellikler sığdırdım içine, ne acılar, ne sevinçler, ne kederler… Hepsi benim bugüne kadar beni ben yapan tuğlalarım.
Ömrüm bir inşaat gibi, tanıdığım herkesin bir tuğlası var içimde, kimse bilmez.
İçimdeki küçük kızı alıp, herkesten koruduğum merkez tuğlam. Kıvırcık saçlı, badem gözlü, esmer, bir kız çocuğu saklıyorum.
Biri bir koca görür rüyasında:
Yüz lira maaşlı kibar bir adam.
Evlenir, sedire taşınırlar.
Mektuplar gelir adreslerine:
$en Yuva Apartmanı, bodrum kati.
Kutu gibi bir dairede otururlar.
Devamını Oku
Yüz lira maaşlı kibar bir adam.
Evlenir, sedire taşınırlar.
Mektuplar gelir adreslerine:
$en Yuva Apartmanı, bodrum kati.
Kutu gibi bir dairede otururlar.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta