Bir çuval unda,açılırken nice hamurlar,
Bir ekmeğe şekil veren,azıcık maya imiş.
Can teknesinde,yoğrulan bütün umutlar,
Mutluluk için,en çok acıya muhtaç imiş.
Yaşarken kıymetini bilmez,zavallı biçare,
Ölümden sonraki kıymet,kime olur çare?
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta