Savrulduğun hayatının lekesi mi sandın nefeslerini?
Hangi ölüm silmiş ki,sahibinin bıraktığı tüm izlerini?
Yolduğun zamanın sararmış otlarında hızlı yürürken.
Kıymetini bil hep nefeslerinin,tükenip te çürümeden.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta