Şefkat döşeğimdi,kına kokan o sıcacık avuçların.
Hayatımın kundağı oldu hep,sevgi dolu bakışların.
Gönül dağımda düşen,rahmet yağmuruydu sesin.
Ömrümce rüzgarlarda,inan ki kaybolmaz nefesin.
Feryadın sevgi dalında açan,ömrümün baharıydın.
Çile rüzgarında sığındığım,kuyutlarımdın bir tanem.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Anne adına çok güzel tebrikler Hasan Öztürk
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta