Hayata Serzeniş Şiiri - Ekrem Bozkurt

Silahlar kuşanmış bir ordu gibi
Üstüme üstüme geliyor hayat.
Hiç kural bekleme, haklar arama
Belden aşağıya vuruyor hayat.

Yükleniyor bütün ağırlığınca
Vermez kendisinden beklediğimi.
Arsız hasretimin aç kilidini
Hasrete müthiş bel bağlıyor, hayat.

Ben muzdarip iken sensizliğimden
O ağlıyor hırstan, bana kininden.
Deniz, ayağımı süpürür gibi
O da, tırmalıyor tuttuğu yerden.

Boğazımı sıkan tükendiğim ağ
Üstüme oturan o heybetli dağ
Uzaklarda kaldı o gençlik ,o çağ
Yaşlılık sahneye çıkıyor hayat.

Hiçbir şey kalmıyor arda, geriye
Vakti dolan gider canı sürüye…
Benzedim yaşarken, çoktan ölüye,
İnsan yaşamaktan bıkıyor hayat.

İzmir-temmuz-2026