küçük bir kız çocuğuydum önceleri
çabucak ağlayan,kırılgan ve çoğu zaman saf
kendi okyanusunda yüzmeyi öğren dediler
ama yüzmeyi öğrenmemiştik henüz
koş dediler arkana bile bakmadan
oysa ayakta duramamanın korkusu vardı gözlerimizde
elimizden tutanımız olmadı o yıllarda
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta