Hayat Yoldaşlığı Şiiri - Orhan Gülaçar

Hayat yoldaşlığı düğün fotoğrafı değildir,
Elektrik kesilince aynı mumda beklemektir.

Hayat yoldaşlığı "ben haklıyım" demek değildir ,
Haklıyken bile gidip kahvaltı hazırlamaktır

Hayat yoldaşlığı gençlikte el ele yürümek değildir ,
Yaşlanınca eşinin ilacını hatırlatmaktır .

Hayat yoldaşlığı her gün sevmek değildir
Kızdığın gün evi terk edip gitmemektir.

Evlendik, ayrıldık diyorlar.
Bir imza mıdır ki evlilik ?

Kız yirmisinde evden çıkmış,
Baba evinde yirmi yıl yaşamış,
Kırk yıl aynı adamla diz dize olmuş,
Ömrünün iki katını eşine vermiş.

Bazen bu iki kat değil, üç olur.
Doğduğun ev bir başlangıçtır,
Kurduğun ev içinde yaşlandığın yerdir.

Beğeniyle, flörtle ölçülmez evlilik.
Aile dediğin uzun sabır, emek ister.
Hastalıkta, borçta, işsiz kalınan günde
Yanındayım diyebilen yürek ister.

Anneni toprağa verdiğinde
Eşin sana annen gibi sarılır.
Baban gittiğinde omzun çöktüğünde
Eşin baba olur, kol kanat gerer.

İyi günde herkes dosttur.
Dar gününde eşin arkadaş olur.
Kimse kalmadığında kapında,
Eşin vardır aynı masa başında.

Eşinin kıymetini bilen
Eşim değerlidir deyip onu yüceltir.
İğneleyici sözlere karşı korur.
Aynı yolda uzun yürümek sabır işidir.
Tartışırsın, küser, barışırsın,
Aynı yastıkta eskimek sanattır .

Nikaha imza atan çok olur,
Ömür veren az bulunur.
Evlilik kağıtta değil,
Sadakatle bağlı yürekte kurulur.