Hayat ve Aşk Şiiri - Mustafa Alp

hayat insana sorgulamayı öğretir,
susarak, bekleyerek, eksilerek
bir sabah aynaya bakıp
ben kimim? diye sorduğunda başlar her şey.
kazandıklarınla değil,
kaybettiklerinle tanırsın kendini.

hayat, cevap vermez çoğu zaman,
soruyu büyütür sadece.
yanlış yollara sokar,
doğruyu aramayı öğren diye.
bir taş koyar önüne,
sabretmeyi öğretir.
bir duvar örer karşına,
vazgeçmeyi değil,
nerede duracağını anlatır.

insan, en çok kendini yorduğu yerde
olgunlaşır.
ve anlarsın ki
her şey senin için olmamış,
ama seni sen yapmak için yaşanmış.

aşk ise
aşk mutluluğun ne olduğunu öğretir.
bir sesle içinin ısınmasını,
bir bakışla dünyanın susmasını
mutluluk bazen
bir mesajın geliş saatidir,
bazen de hiç gelmeyeceğini bilip
yine de bekleyebilmektir.

aşk, tamamlanmak değildir,
eksikken sevilmektir.
kırık yanlarınla kabul edilmek,
yorgunken sarılınmaktır.
ve en çok da
birinin gözlerinde
evine dönmüş gibi hissetmektir.

ama aşk da öğretir acıyı,
sessizliği,
yarım kalan cümleleri
mutluluk her zaman kalmaz,
ama öğrettikleri iz bırakır.
gülüşünü senden alanlar olur,
ama sevmeyi senden alamazlar.

hayat sorar
ne kadar dayanabilirsin?
aşk cevaplar
dayanmaya değecek biri varsa,
her şeye.

ve bir gün anlarsın
hayat seni güçlü kılmak için sınamış,
aşk ise
insan kalabilmen için var olmuş.

biri aklını büyütür,
diğeri kalbini.
ve insan,
ikisini de öğrenmeden
tam olamaz...

Mustafa Alp
02/02/2024 02.00