Yalnızlık kavuruyor geleceği
Özlemler karaya vuruyor birer birer
Tükeniyor yaşamanın anlamı bir an
Yavaş yavaş kayboluyor gözlerde
Aydınlığın ışıltısı.
Hepsi, adım adım geliyor insana
Yemin etmiş zaman, kendini bitirmeye
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta