Hayat Rüya Değil Şiiri - Mustafa Alp

hayat bir rüya değildir,
göz kapaklarının ardında saklanan
pamuk bulutlu bir masal hiç değildir.
sabahın ayazında üşüyen ellerdir hayat,
çatlamış dudaklarda yarım kalmış dualar,
yüreğin tam ortasında sızlayan
gerçek bir ağırlıktır.

rüya olsaydı eğer,
uyandığımızda silinirdi acılar,
gözyaşları yastıkta kurur
kalp hafiflerdi.
oysa hayat,
uyanınca başlayan bir imtihandır.
yükünü sırtına alır da
yine de yürür insan.

hayat bir rüya değildir,
çünkü ter kokar emek,
avuç içlerinde nasır olur zaman.
bir annenin bekleyişinde titreyen sabır,
bir babanın suskunluğunda saklı gururdur.
çocuğun ilk adımındaki sevinç,
gerçekliğin en saf çığlığıdır.

rüya olsaydı eğer
kaybetmek bu kadar yakmazdı.
toprak bu kadar ağır,
ayrılık bu kadar keskin olmazdı.
bir mezar taşında yazılı isim
kalbe kazınmış gibi durmazdı.
ve özlemek,
insanı gecenin en karanlık yerinde
yalnız bırakmazdı.

hayat bir rüya değildir,
çünkü umut bile ter ister.
gökyüzü mavi kalmak için
fırtınayı göğüsler.
güneş doğmak için
karanlıktan geçer.
ve insan,
ayağa kalkmak için
defalarca düşer.

bazen bir sokak lambasının altında
kendi gölgenle konuşursun.
sorarsın.
bu yük neden benim?
cevap gelmez gökten,
hayat cevapları fısıldamaz,
onları aramak gerekir
kendi kalbinin derinliğinde.

hayat bir rüya değildir,
ama hayal kurmadan da yaşanmaz.
gerçek, sert bir taş gibidir.
yontarsan heykel olur,
bırakırsan ayağına takılır.
sevgi de böyledir.
wmek verirsen çiçek açar,
ihmal edersen solar.

bir gün gelir,
saçlarına ak düşer zaman.
aynaya baktığında
gençliğin göz kırpar uzaktan.
anlarsın ki hayat,
bir anlık serap değil,
adım adım ördüğün
bir ömürlük hikayedir.

hayat bir rüya değildir,
ama bazen rüya gibi güzeldir.
bir dostun omzunda dinlenen baş,
bir çocuğun kahkahasında saklı cennet,
sevdiğinin gözlerinde parlayan
sessiz bir sonsuzluk.
işte o anlarda anlarsın,
gerçek, en derin mucizedir.

ve son perde kapanırken
kimse uyandım demez.
çünkü hayat,
uykudan ibaret değildir.
yaşanmışlıkların toplamıdır.
alın teriyle, gözyaşıyla, kahkahayla
yazılmış bir destandır.

hayat bir rüya değildir.
o,
her şeye rağmen yeniden başlayan
bir direniştir.
düştüğün yerden kalkarken
yüreğinde büyüyen cesarettir.
ve insan,
gerçeğin tam ortasında
kendi anlamını arayan
bir yolcudur.

Mustafa Alp
14/02/2024 03.00