Zamanın çarkında ezilir lisan,
Bir tatlı söze hasret kalmış insan,
Sevmek sevilmek ne büyük ihsan;
Merhaba demekten yorulma sakın..!
Yıkılmış gönüller, sönmüşse közü,
Kışlara dönmüşse baharı, yazı,
Bir selam ile silinir o sızı;
Hatır sormaktan usanma sakın..!
Araya yollar, dağlar girse de,
Hasretin boynu bükük kalsa da,
Aşk dediğin çölde serap olsa da;
Umut ekmekten yorulma sakın..!
Gönül sarayında sönse de ışık,
Hayatın yolları olsa karışık,
Sevdanın yüküyle ol sen barışık;
Kendi iç sesine darılma sakın..!
Bir gün gelir diner elbet bu sancı,
Kaybetme gönlüne olan inancı,
Gözyaşı yolcudur, gözlerse hancı;
Ağlamak erdemdir, utanma sakın..!
Dert seni yorsa da bükme boynunu,
Mevla elbet hayır yazar sonunu,
Giysen de sırtına ateşten postunu;
Aşkın nârında yan, sönme sakın..!
Kayıt Tarihi : 24.04.2026 23:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!