Yaşam bir ağaç misali.
Hayaller tutunduğun dallar gibi.
Sürekli tırmanmak ve tutunmak istediğin.
Tırmanırsın güçlü bir istek ve heyecanla,
Bir dala tutunursun kırılır,
Daha yüksek olan bi dala tutunursun yine kırılır,
Kırılır, kırılır, kırılır...
Yorulursun, soğuk terler atmaya başlarsın,
Yukardaki dallara bakmaya korkarsın,
Aşağı bakarsın, niye tırmandım ki dersin,
Görmek istediğin manzarayı göremez,
Meyvelerinden tadamazsın...
Ağaç yaşlandıkça sen yaşlanır,
Dalları kırıldıkça sen yıkılırsın.
Ve bir gün gelir özlersin.
Yine ister hayalini kurarsın.
O büyümek için can attığın günleri.
Hayalini ettiğin yaşa geldiğinde,
Büyümenin hayalini kurduğun yaşa dönmek istersin.
Kayıt Tarihi : 5.7.2015 04:09:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Cihat Deniz](https://www.antoloji.com/i/siir/2015/07/05/hayat-ozlemek.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!