Yılgın zamanların yok olmuş endazesi
Gönül kafesimde mıh gibi mazinin izleri
Dönüp bakınca geçmişe
Daha iyi anlıyorum hayat nelere gebe
Yine susuyorum yüreğimin çaresizliğine
Kanarken içim, sarılmışım boş umutlara
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta