bütün kalbimi ziftle kapladınız ve hiç bişey olmamış gibi neden güneşi görmediğimi sorguladınız...
kötülüğü ruhuma tohum tohum atarken...
sonra neden kimseye kötülük yapmıyorum diye bana kızıyorsunuz...
içim deki tüm sevgi tomurcuklarını kopartıyorsunuz
bense onları kendi kendime büyütüyorum diye bana topla tüfekle savaş açıyorsunuz...
yaşamaktan kormamı istiyorsunuz...
inadınıza bu hayata daha güçlü ve saglam köklerle bağlanıyorum
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta