Bir kez kırılırsa bu kalp,
Artık, hiç kimseye güvenmez.
Bir kez güvenini kaybederse,
Hiç kimseyi umursamaz.
Belki mutlu olmaz bir daha,
Ama huzur başlar hayatında.
Olan olur,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta